Tegelijk met de bouw van het stadioncomplex begon de bouw van het Olympische dorp. Het ontwerp hiervan werd ook gemaakt door de broers Werner en Walter March. Verder zat de architect Dr.H.C.Steinmetz in het team, welke kort na de voltooiing van het dorp en stadion overleed. De 'Landschaftsgestaltung' werd door Heinrich Wiepking-Jürgensman gedaan.

Toen het dorp klaar was werd het opengesteld voor publiek. Van 1 mei tot 15 juni 1936 hebben circa 370.000 mensen het dorp kunnen bewonderen. 10 Juni werd het dorp ceremonieel overgedragen van de Wehrmacht aan het IOC. Op 17 juni was de officiële opening waarbij Hitler het dorp ook bezocht, drie dagen later kwamen de eerste gasten al aan: Japanse marathonlopers. 

De geschiedenis van het fenomeen olympisch dorp gaat eigenlijk niet eens zo heel ver terug. De eerste keer dat zoiets gedaan werd was voor de spelen van 1932 in Los Angeles. Van dat dorp is tegenwoordig niets meer over, het werd direct na de spelen afgebroken. Het was wel de inspiratie voor Duitsland om het groter en beter aan te pakken. Waren er in 1932 nog 1300 deelnemers uit 37 landen, in 1936 zouden dit er 3963 uit 49 landen zijn. Om de atleten onder te brengen was dus een grootschalige operatie op het gebied van logistiek en huisvesting nodig.

Eigenlijk deed men in 1936 in Berlijn hetzelfde wat men tegenwoordig doet; bouw zoveel mogelijk met het oog op later gebruik. Wie de foto's ziet van de vele verlaten en ongebruikte Olympische stadions wereldwijd weet dat het niet altijd zo loopt en er dus miljarden zijn verspild aan de bouw van wat later doelloze gebouwen zijn.

De olympische dorpen van de laatste decennia zijn vaak gebouwen die weliswaar gebouwd zijn voor de spelen, maar zo zijn ingericht dat ze na afloop, met wat aanpassingen veranderen in een gewone woonwijk of appartemententorens. Dat was bijvoorbeeld het geval in Londen, 2012, waar de woonwijk East Village, voor de spelen ingericht met 17.320 bedden voor 10.000 atleten en officials, na de spelen eenvoudig kon worden aangepast zodat er 2.818 woningen ontstonden. Een mooi voorbeeld hoe de kosten gedrukt kunnen worden.

In eerste instantie was uit financieel oogpunt voorzien de atleten onder te brengen in kazernes voor het 22.Flak Regiment, tegenwoordig appartementen, en de zuidelijk gelegen Löwen-Adler kazernes in Döberitz. Toen er meer geld beschikbaar kwam, besloot men een compleet nieuw dorp te bouwen. Na de spelen zou dat een prima nieuw kazernecomplex en hospitaal worden. In het onderbrengen van sporters of het onderbrengen van militairen zit niet zo veel verschil. Vandaar dus dat bij het ontwerp direct rekening werd gehouden met een hergebruik van de gebouwen. Daarbij lag het dorp ook nog in een militair oefengebied, de Döberitzer Heide, met meerdere kazernes en oefenterreinen op steenworp afstand.

Het dorp is op vele manieren een unieke locatie. De Duitse geschiedenis wordt er zichtbaar. Wat met Duitsland in het groot gebeurde, gebeurde in het dorp in het klein.

Het is de enige plek die ik ken waarop je op dezelfde muur in het Hindenburghaus aan de ene kant marcherende Wehrmacht soldaten in steenreliëf ziet, en aan de andere kant van de muur een tekening van Lenin. Dat geeft goed de ironie van de Duitse geschiedenis weer, van pompeus krachtvertoon ten tijde van de Wehrmacht tot de bezetting door een vijandelijk regime. En dan juist door één van de landen die door de Wehrmacht werd aangevallen en ook voor de val van het Derde rijk zorgde. Overigens; de Sovjets deden niet mee aan de Olympische spelen van 1936. Ze deden in 1952 voor het eerst mee.

Boven: tekening uit de Olympiazeitung nummer 7, 27 juli 1936

Bagagelabel.

Boven: Döberitz-Elsgrund, Kaserne Flak.Rgt. 22. Toen bleek dat er te weinig onderkomens waren , werden in allerijl de naastgelegen Luftwaffe kazernes verbouwd en geschikt gemaakt voor atleten en de Nord-Deutsche Lloyd werknemers van het dorp. 

1180 sporters uit Japan, Hongarije, Brazilië, Polen, Denemarken, Tsjecho-Slowakije, Roemenië en Duitsland vonden er een onderkomen.

Onder: ansichtkaart , met op de voorgrond het ontvangstgebouw.